του Παύλου Χαμπίδη*
Στη Σουηδία το εκλογικό σώμα είναι ευμετάβλητο και δηλώνει κατά 49% ότι επιλέγει κόμμα ανάλογα με την τρέχουσα κατάσταση. Στην συντριπτική του πλειοψηφία δεν δέχεται ότι υπάρχει κάποια άλλη καλύτερη εναλλακτική από την Δημοκρατία. Το ίδιο συντριπτική είναι και η απόρριψη της ιδέας ότι μια Δικτατορία ή κάποιος χαρισματικός ηγέτης θα μπορούσαν να αποτελούν λύση σε κάποιες περιπτώσεις.
Τα πολιτικά κόμματα, τα ΜΜΕ, οι ΜΚΟ, οι ανεξάρτητες αρχές, η ΕΕ, τα συνδικάτα και η τοπική αυτοδιοίκηση μειοψηφούν ως προς την αποδοχή.Έχει ενδιαφέρον και η μειοψηφούσα αποδοχή θεσμών όπως η Βασιλεία, αυτός του Πρωθυπουργού και του Κοινοβουλίου. Οι πολίτες δηλώνουν δυσαρέσκεια. Η Δικαιοσύνη είναι ο πυλώνας με την μεγαλύτερη (55%) αποδοχή.
Οι σημαντικότερες πτυχές της Δημοκρατίας είναι το δικαίωμα του εκλέγειν, η κάλυψη των βασικών αναγκών και η ελευθερία έκφρασης. Αρνητικές επιπτώσεις για την Δημοκρατία έχουν η ελλιπής ανάληψη ευθύνης εκ μέρους των κομμάτων και των πολιτών, το ότι τα κόμματα δεν αγωνίζονται όσο θα έπρεπε για το κοινό καλό και η κοινωνική ανισότητα.
Παράλληλα οι πολίτες αισθάνονται ότι οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται από την εν ενεργεία κυβέρνηση, αμφισβητούν την αξιοπιστία των ηγετών και ότι υπάρχει έλλειψη διαβούλευσης και κοινωνικού διαλόγου.
Τον καλπασμό της ακροδεξιάς αντιλαμβάνονται ως απειλή το 58% και σε ό,τι αφορά την ελευθερία έκφρασης δεν αμφισβητείται από το 78% έναντι ενός 18% το οποίο δεν συμφωνεί με την διατυπωμένη ερώτηση. Ένα σημαντικό ποσοστό (45%) νοιώθει ότι αδυνατεί να επηρεάσει τα πράγματα της χώρας,
Διχασμένες οι απόψεις για το αν ζουν καλύτερα από την γενιά των γονέων τους και εκπεφρασμένη απαισιοδοξία για το μέλλον των σημερινών εφήβων. Όσον αφορά τις επερχόμενες προκλήσεις, το σύστημα υγείας και η μετανάστευση προηγούνται έναντι αυτών του περιβάλλοντος και της ειρήνης.
*Ο κ.Παύλος Χαμπίδης είναι ζωγράφος και απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Lund, στη Σουηδία, με πτυχίο Φιλοσοφίας και Ιστορίας της Τέχνης
